by artrix | Nov 12, 2019 | Biwaki, Harcerki, Harcerze, Imprezy związkowe, Instruktorki, Instruktorzy, Wędrownicy
Naród, który nie zna swej przeszłości nie ma szans na napisanie nowej historii.
9 listopada harcerze i harcerki Związku Harcerstwa Polskiego na Litwie wspólnie zebrali się, by uczcić 101. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości oraz lepiej poznać historię kraju.
Tradycyjny rajd niepodległości, który jest organizowany już od 1992 roku, rozpoczął się apelem w sobotę wcześnie rano. Po nim druhny i druhowie otrzymali mapy oraz odblaski i wyruszyli na grę terenową. Punkty były rozrzucone po całym mieście, a uczestnicy mieli kilka godzin na zmierzenie się z tym wyzwaniem. Zadania na punktach były poświęcone historii i kulturze Polski: harcerze i harcerki poznali sylwetki bohaterów, którzy walczyli o wolność ojczyzny, musieli rozpoznać polskie utwory czy samodzielnie ułożyć wiersz. “Uważam, że koncepcja uczenia się, a nie sprawdzania wiedzy sprawiła, że po przejściu wielu punktów druhowie dowiedzieli się o postaciach i faktach, o których nawet nie słyszeli przed rajdem. Dlatego, uważam, że punkty były udane!” – dzieli się wrażeniami druh Erwin Borkowski, drużynowy 12 Wileńskiej Drużyny Harcerzy “Orsza”.
Dopóki młodsi uczestnicy wykonywali powierzone im zadania, wędrownicy wyruszyli do bazy leśnej 26. Wileńskiego Szczepu Harcerskiego, gdzie czekał na nich integracyjny turniej paintballowy wraz z elementami patriotyzmu. Po zaciętej walce, która odbyła się w wesołej atmosferze, starsze druhny i druhowie wspólnie przygotowali przepyszny obiad na ognisku oraz wykonali zadania, które pomogły zgłębić wiedzę o historii Polski.
Po całym dniu przygód wszyscy harcerze, harcerki, wędrownicy i wędrowniczki spotkali się w szkole, gdzie wspólnie sprawdzili zdobytą wiedzę za pomocą quizu oraz świetnie się bawili śpiewając patriotyczne pieśni. Rajd niepodległości zakończył się apelem, podczas którego wyłoniono zwycięzców oraz organizatorów następnego rajdu, są nimi 9 WDH “Viator”. 26 WDH-y “Białe Wilki” oraz 14 próbna WDW “Ignis”. Druhna Magda Mieczkowska, drużynowa 9 WDH “Viator” mówi: “Byłyśmy mile zaskoczone, gdy usłyszałyśmy nazwę naszego patrolu jako jednych ze zwycięzców. Nasze druhny z wielkim zapałem starały wykazać się swoją wiedzą i uważam, że nie było to na marne! W następnym roku postaramy się stworzyć tak samo fajną atmosferę, aby za rok kolejne patrole też mogły pogłębić się w historię Polski.”
Dziękujemy organizatorom imprezy – 26 WDW “Wataha”, 26 WDH-ek “Białe Wilki” oraz 16 WDH “Wikingi”. Jesteśmy bezgranicznie wdzięczni dyrekcji gimnazjum Józefa Ignacego Kraszewskiego, w szczególności Gelenie Juchniewicz za udostępnienie szkoły oraz “Litewskiej dyrekcji dróg samochodowych” (“Lietuvos automobilių kelių direkcija”) za wsparcie.
Więcej zdjęć TU
by artrix | Nov 10, 2019 | Biwaki, Harcerki, Harcerze, Instruktorki, Instruktorzy, Wyjazdy zagraniczne
“Jest nas troje Bóg, Góry i ja”
Jan Paweł II
Gdyby ktoś zapytał mnie, czego mi brakuje w ciągu roku, zdecydowanie odpowiedziałabym – powietrza górskiego i wędrówek! Kto był choć raz w górach stwierdzi, że ten urok fascynuje i można się w nim zakochać od pierwszego wejrzenia. Właśnie w dniach 11-13 października 2019 roku kadra Wileńskiej drużyny harcerek 9 ,,Viator’’ i 28 WDH-y ,,Szare Wilki’’ udali się do Zakopanego, aby pozyskać natchnienia na nowy rok harcerski.
Będąc w Zakopanym nie mogliśmy przegapić okazji i zwiedzić Tatrzański Park Narodowy. Jak mówił Jan Paweł 2 ,,Góry pozwalają doświadczyć trudu wspinaczki, strome podejścia kształtują charakter, kontakt z przyrodą daje pogodę ducha”. Tak właśnie harcerki i harcerze pokonywali swój harcerski szlak, wędrując kamienistymi i bardzo uroczymi ścieżkami przez las i wodospady w stronę Morskiego Oka. Widok, który ujrzeli po około 9 km wędrówki był fascynujący. Co ciekawe, iż jezioro Morskiego Oka choć i ma jednakowy wymiar co do powierzchni, jednak z każdego kąta i miejsca wygląda inaczej, na tle gór tworzy aluzję mniejszych wymiarów, niż oglądając go od przeciwległej strony. Warto dodać, że największym wyzwaniem i wysiłkiem uczestnikom wyjazdu sprawiło wspinanie się do Czarnego Stawu pod Rysami, na wysokość prawie 1,5 km. Jednak oszałamiający widok był wart wszystkich starań podejścia w górę.
Po zmaganiach gór na wysokość prawie 1500 m, kolejny dzień przyniósł nowe przygody – prawie 150 m zejścia w dół pod ziemią. Jak to możliwe? Harcerki i harcerzy udali się do Wieliczki, kopalni soli, która przez 40 lat jest na liście UNESCO. Tojedyny obiekt górniczy na świecie, który jest czynny bez przerwy od średniowiecza do chwili obecnej, a wszystkie ściany i chodniki są oryginalne i wyrobione z soli. Trasa w około 3 km, 20 zwiedzonych komór i ciekawe opowiadania przewodnika sprawiły, iż poczuliśmy się jak za czasów powstania i działalności tej kopalni. Uczestnicy wędrówki mieli możliwość dotknąć i popracować w wydobywaniu soli, jak to kiedyś czynili górnicy. Jednym z najbardziej pięknych miejsc tej kopalni jest zdecydowanie kaplica św. Kingi, w której się znajduje także relikwia św. Kingi i wyrzeźbiona solny pomnik Jana Pawła 2. Dla ciekawostki, w każdą niedzielę z rana odbywają się tu mszy święte, a wstęp jest wolny.
W ciągu kilku dni pobytu harcerzom i harcerkom udało się nie tylko przedyskutować na różne tematy życiowe, zaplanować wspólne zimowisko i inne imprezy na najbliższy rok, ale też poczuć smak górskich oscypków, porozmawiać z góralami i zauroczyć się widokami górskimi. Prawie większość uczestników wyjazdu po raz pierwszy mieli taki wyjazd w góry, a nocna kąpiel w basenach termalnych u szczytu gór i wycieczka w kopalni solni na długo pozostaną w pamięci.
Po więcej zdjęć zapraszamy TU.
Czuwaj!
by artrix | Nov 5, 2019 | Biwaki, Harcerki, Imprezy związkowe
Jak i każdego roku w pierwszy weekend października z okazji Dnia Polskiej Harcerki odbył się Cisowy Dworek. Tym razem biwak odbył się w Gimnazjum Władysława Syrokomli w Wilnie.
Tegoroczny Cisowy Dworek był nietypowy i bardzo ciekawy. Pierwszego dnia, tuż po przyjeździe odbyła się gra w patrolach mieszanych, podczas której druhny pogłębiały swoją wiedzę o historii naszej organizacji, o jej przedstawicielach i organizowanych od roku 1989 (kiedy to powstał Związek Harcerstwa Polskiego na Litwie) ważnych wydarzeniach. Tego samego wieczoru odbył się bal, który był nagrodą po tak ciężkim roku harcerskim. Następnie za pomocą quizu harcerki sprawdziły swoją wiedzę, śpiewały karaoke i dobrze się bawiły podczas dyskoteki.
Następnego dnia młodsze druhny miały grę terenową, podczas której miały okazję poznać nasze piękne miasto – Wilno , natomiast starsze harcerki udały się na służbę: do kościoła Wszystkich Świętych, Sióstr Świętej Teresy oraz schroniska dla zwierząt.
A jakie wrażenia mają druhny? Druhna Gabriela Rudzieniec twierdzi: ,,Cisowy Dworek był fajny, panowała niesamowita atmosfera. Najbardziej spodobało się, gdy w sobotę byłyśmy podzielone na patrole według wieku. Dzięki temu miałyśmy szansę poznać druhny z innych drużyn. Ponadto ciekawe było to, że patrole starszoharcerskie mogły pełnić służbę w wyznaczonym miejscu. Na przykład ,nasz patrol pełnił służbę w ,,Dievo meilės misionierių labdaros organizacijos namuose”. Niesamowita atmosfera była wieczorem przy wspólnym śpiewaniu karaoke, gdyż siedziałyśmy patrolami przy świecach ze smakołykami. No i w końcu biwaku najprzyjemniejsze było otrzymać białą różę od druhów, gdyż był to nasz dzień-Dzień Polskiej Harcerki.” Druhna Wiktorija Nowoszynska opowiada: ,, Ten cisowy naprawdę bardzo wyróżnia się od innych. Służba to coś wow, lepiej niż gra terenowa. Szkoda, że miałyśmy mniej czasu dla drużyny, jednak najlepsze wrażenie pozostawił piątkowy bal, pierwszą piosenką, którą usłyszałam była ,,Zakochaj się w harcerstwie” i właśnie w ten moment przypomniałam wszystko, co przeżyłam za ostatnie 5 lat w harcerstwie i chyba dlatego ten wieczór na Cisowym Dworku będę wspominać jeszcze długo… Dziękuję dla kadry biwaku za te wrażenia”.
Wieczorem druhny wybrały się na Festiwal Filmu Polskiego, gdzie obejrzały film “Kamerdyner”, który każdej druhnie bardzo spodobał się.
Podczas biwaku została wyłoniona Harcerka Roku – dh. Paulina Czerniawska, która wykazała się sprytem, kreatywnością oraz wiedzą harcerką.
Ostatniego dnia zostały ogłoszone miana drużyn za rok 2018/2019:
Drużyny harcerskie:
Złotą koniczynkę zdobyły:
14 LDH ,,Zorza”
11 MDH ,,Delta“
28 WDH ,,Szare Wilki“
9 WDH ,,Viator“
26 WDH ,,Biale Wilki“
Srebrną koniczynkę zdobyły:
1 WDH ,,Port“
19 WDH ,,Pasieka“
Zieloną koniczynkę zdobyły:
13 WDH ,,Czarna Trzynastka“
SzDH ,,Burza“
4 WDH ,,Trop“
Bez kategoryzacyja:
8 SDH ,,Zodiak“
Drużyny wędrownicze:
Żółtego płomienia:
9 WDW ,,Via”
12 WDW ,,Gra ulve”
Czerwonego płomienia:
23 WDW ,,Niepokorne”
26 WDW ,,Wataha”
Bez kategoryzacja:
13 WDW ,,Czerna Trzynastka”
Serdecznie dziękujemy dla dyrekcji Gimnazjum im. Władysława Syrokomli za tak miłe przyjęcie oraz udostępnienie pomieszczeń szkoły dla naszych harcerek.
by artrix | Sep 27, 2019 | Harcerki, Harcerze, Imprezy związkowe, Instruktorki, Instruktorzy, Wędrownicy, Zuchy
„Starajcie się odważnie dążyć do pełnej miary społeczeństwa. Wymagajcie od siebie, choćby inni od was nie wymagali!” Św. Jan Paweł II
W dniach 21-22 września, we wsi Elniakampis odbyło się tradycyjne spotkanie drużynowych wraz z przybocznymi, instruktorów, członków Głównych Kwater Organizacji Harcerek i Organizacji Harcerzy oraz Zarządu. Jeszcze przed rozpoczęciem Rady, każdy był pewień, że zapowiada się bardzo produktywny weekend pełen dyskusji, refleksji, rozmów na przeróżne harcerskie tematy.
Głównym zadaniem Rady programowej jest omówienie i uogólnienie zeszłego roku harcerskiego oraz zaplanowanie przyszłego. Tegoroczne spotkanie starszyzny ZHPnL rozpoczęło się uroczystym apelem i zajęciami integracyjnymi, aby każdy jeszcze lepiej poznał jeden drugiego. Tym razem, każdy uczestnik miał za zadanie przywieźć ze sobą zdjęcie z dzieciństwa i włożyć je do jednego pudełka, po czym inni uczestnicy ciągnęli zdjęcia i próbowali odpoznać, czyje jest zdjęcie, a także dzielili się najweselszymi historiami z okresu swego dzieciństwa.
Wraz po tym uczestnicy przystąpili do podstawowych części Rady. Rozpoczęto od podsumowań podstawowych wydarzeń ZHPnL w minionym roku, między innymi, obozu letniego, zlotu z okazji 30-lecia ZHPnL, kolonii zuchowej. Następnie, druhna Kwatermistrzyni ZHPnL przedstawiła oraz przedyskutowała o podstawowych i bieżących sprawach dotyczących gospodarki i finansów.
Po obiedzie organizatorzy Rady przyszykowali uczestnikom niespodziankę – wykład o motywacji “Investuok į savę” (“Inwestuj w siebie”), który przeprowadził pan W. Chmielewski. Jak znaleźć nowych sił na przyszły rok harcerski, jak prawidłowo planować swój czas, ustawiać priorytety – na każde z tych pytań uczestnicy znaleźli odpowiedzi. Po intensywnych zajęciach, druhny i druhowie udali się na wieczorną mszę św. oraz krótkie zajęcie z Kapelanem, ks. Danielem Narkunem.
Drugiego dnia, Naczelnik oraz Naczelniczka z kadrami drużyn i instruktorami rozplanowali przyszły rok w Organizacjach Harcerek i Harcerzy, a następnie całość miała okazję lepiej zrozumieć czym jest RODO (Rozporządzenie o ochronie danych osobowych) i jej integracji w ZHPnL. Następnie każdy mógł wybrać jeden z czterech bloków zajęć, podczas których były omówione różne sprawy, takie jak: kontakt ze szkołami, regulamin musztry oraz umundurowania, RODO, miejsce Boga w drużynie.
Po blokach zajęc wszyscy ponownie zebrali się razem w jednej sali i przystąpili do wyboru tematu rozpoczynającego się roku harcerskiego. Po dyskusji, uczestnicy postanowili, iż rok 2019/2020 będzie rokiem pod hasłem św. Jana Pawła II „Stawiajcie wyzwania”, nawiązując do setnej rocznicy jego urodzin.
Więcej zdjęć można obejrzeć tutaj.
Projekt współfinansowany w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą.
by artrix | Sep 10, 2019 | Instruktorki, Kursy, Wyjazdy zagraniczne
„Ruch harcerski musi się rozwijać i rosnąć nie tylko wszerz, przez pozyskiwanie nowych
zwolenników, ale i w głąb przez rozwijanie swych zasad, ulepszanie metod pracy.”
Stanisław Sedlaczek, 1916
Napewno każdemu z nas czerwona podkładka pod krzyżem kojarzy się z symbolem stopnia harcmistrza. Gdyby ktoś zapytał kilka lat temu czy zostanę harcmistrzynią, stwierdziłabym, że tak… gdy nadejdzie ta właściwa chwila. Akurat w tym roku dla 14 kursantek ta chwila nastąpiła. Instruktorki z 8 chorągwi ZHR i jedna osoba z ZHP na Litwie wzięły udział w kursie mistrzowskim.
Tegoroczny kurs harcmistrzyń ,,Esencja’’ składał się z dwóch etapów – pierwszy odbył się w kwietniu w Zalesiu Górnym k/Warszawy, a drugi podczas majówki w przepięknym miejscu – Górki Wielkie na Podbeskidziu. Właśnie tu kolebka historii jest ściśle związana z harcerstwem. W Górkach Wielkich mieszkała i tworzyła Zofia Kossak-Szczucka-Szatkowska, polska powieściopisarka, współzałożycielka dwóch tajnych organizacji w okupowanej Polsce: Frontu Odrodzenia Polski oraz Rady Pomocy Żydom Żegota. Właśnie Zofia jest patronką Hufca Harcerek na Podbeskidziu (http://zofiakossak.bbzhr.pl/ ). Nie mniej ważnym elementem w Górkach Wielkich jest stanica harcerska Sojka. To właśnie tu swoje ostatnie wakacje spędzili bohaterowie książki Aleksandra Kamińskiego „Kamienie na szaniec” – Alek, Zośka i Rudy – harcerze Szarych Szeregów. Warte uwagi, iż obszar, na którym powstał ośrodek (Centralna Szkoła Instruktorska), pierwotnie przez wiele lat od Skarbu Państwa dzierżawił Tadeusz Kossak – ojciec Zofii Kossak.
Druga część kursu odbyła się 1-5 maja br. Podczas tej części kursantki skupiły się na tematach, związanych z pracą w chorągwi, kształceniem okręgu. Kursantki mogły poznać pracę Głównej Kwatery, jakie sprawy sprawiają trudność członkom Sądu Harcerskiego, jak dużo osób zgłasza się do Komisji Instruktorskiej i jaka jest rola opiekunki w życiu podopiecznej. Jednym z najbardziej ważnych chwil dla kursantek był obiad z Naczelniczką OH-ek hm. Dominiką Romanowicz, która przygotowała razem z kadrą przepyszny obiad i dzieliła się doświadczeniem, w jaki sposób odbywają się zbiórki Drużyny Naczelniczki. Nie mniej ważnym wydarzeniem podczas kursu było kominek z udziałem Druhny Małgorzaty z Sopotu. To właśnie druhna 30 lat temu przyczyniła się do założenia i pierwszych kroków działalności ZHR. Opowiedziała o trudnościach tamtych lat i przedstawiła zdjęcia, plakaty i statut z I zjazdu ZHR.
Harcmistrzyni, to osoba, która potrafi inspirować i działać w trudnych chwilach, jest wzorem dla wielu osób nie tylko w harcerstwie, ale i poza. Podczas kursu nie zabrakło także wyczynu, który każdy instruktor musi mieć na swojej harcerskiej ścieżce. Jednym z takich elementem kursu była wędrówka po górach. Wędrówkę rozpoczęłyśmy w miejscowości Brenna. Maszerowałyśmy przez Błatnią zwaną też Błotnym, dalej przez Kliczmok, gdzie w schroniskach jadłyśmy pyszne zupy i ciasta. Pomimo czasem ciężkich czarnych tras, na której instruktorki musiały pokonać strome podejście, kamienie i wodę, wędrówka przyniosła wiele sił i zbliżyła
kursantek między sobą. Harcmistrz na swojej drodze też się boryka z wieloma dylematami, ale właśnie pomocna dłoń instruktorów i harcerzy służą mu w trudnych kwestiach. Cennym doświadczeniem kursu można wyróżnić inspiracje każdej z nas. Czasem wydaje się, że obcujemy z kimś dosyć dawno i znamy go wyśmienicie, a jednak rzeczywistość jest inna. Kursantki i kadra dzieliły się inspiracjami, które korzystają w życiu. Nigdy przedtem nie myślałam, że wypowiedziane słowa mają wielką moc i mogą zmienić kształt substancji (np.:
wody czy ryżu). Czy któraś z Was zdecydowałaby wyruszyć w daleką podróż z dwoma dziećmi do Tajlandii nie znając języka i nie mając osoby towarzyszącej? Lub postanowiła zamiast jazdy słoniem razem z nim się wykąpać w błocie? Wiele ciekawych inspiracji z życia harcerek możno podziwiać i czerpać motywacji w działalności harcerskiej. Punktem kulminacyjnym i podsumowującym kurs było ognisko przy stanicy Sojka. Każda kursantka miała ze sobą pewien element ogniska, który otrzymała po prowadzonych zajęciach, były to m.in.: kamienie, kora, gałązki, drewno, zapałki. Celem kursantek było ułożyć wspólnie ognisko i je rozpalić. Tak jest i w harcerstwie – nasza organizacja i chorągwie działają dobrze wtedy, gdy każda z nas wkłada własny trud w rozwój i nadzoruje ten proces. Podczas ogniska nie zabrakło harcerskich piosenek i refleksji uczestników. Instruktorki dzieliły się dylematami z życia i opowiedziały, jaki wpływ na rozwój osobisty miał kurs. Warto podkreślić, iż w ramach zadania kursowego wspólnym dziełem i owocem kursantek kursu harcmistrzyń ,,Esencja’’ będzie można podziwiać ognisko OH-ek na Zlocie 3.0.
W imieniu kursantek kursu ,,Esencja’’, pragniemy złożyć serdeczne słowa dziękczynne kadrze kursu harcmistrzyń: hm. Justynie Kralisz, hm. Justynie Kańczugowskiej, hm. Ewie Machera, hm. Ani Stasik, za opiekę i włożony trud organizując ten kurs. Dziękujemy także wszystkim przybyłym gościom, za poprowadzone zajęcia i wymianę doświadczeń. Do spotkania na szlaku instruktorskim!
Czuwaj!
Strona 11 z 18«...36...101112...1518...»
